نوجوانی دورهای حساس از رشد اجتماعی است که در آن، مهارت دوستیابی نقش مهمی در شکلگیری عزتنفس، هویت فردی و احساس تعلق دارد. نوجوانانی که میآموزند چگونه گفتوگوی مؤثر داشته باشند، به احساسات دیگران توجه کنند، مرزهای شخصی را بشناسند و با جرأت اما با احترام رفتار کنند، میتوانند دوستیهای واقعی و سالمی بسازند.
این مهارتها نهتنها به ایجاد ارتباط کمک میکنند، بلکه نوجوان را برای چالشهای زندگی بزرگسالی نیز آماده میسازند. آموزش همدلی، شنیدن فعال، پذیرش تفاوتها و توانایی “نه گفتن” از جمله مهارتهایی هستند که باید در این سن تقویت شوند تا نوجوانان بتوانند روابطی پرمعنا و ایمن ایجاد کنند.